Jak działa kalkulator wpustów dachowych i co policzysz — wpusty i rury
Kalkulator liczy, ile wpustów dachowych i kratek ściekowych zamontować oraz ile potrzeba rur spustowych. Bierze powierzchnię odwadnianą (rzut połaci dachu albo pole utwardzonego terenu), współczynnik spływu ψ, miarodajne natężenie deszczu i przepustowość jednego wpustu w litrach na sekundę. Wynik aktualizuje się przy każdej zmianie pola — nie ma przycisku „Oblicz”.
Domyślny przykład to dach płaski 24 × 15 m, czyli 360 m², kryty papą (ψ = 0,8), deszcz miarodajny 300 l/(s·ha) i wpust Ø75 o przepustowości 4,0 l/s. Wychodzi spływ 8,6 l/s, 3 wpusty i 3 rury spustowe Ø75, po około 167 m² na jeden wpust. Narzędzie liczy odwodnienie i nie poleca marek ani sklepów.
To szacunek do wyceny i rozplanowania, nie projekt instalacji. Ostateczną liczbę, średnice i rozmieszczenie wpustów dla dachu o złożonych spadkach, systemu podciśnieniowego albo dużego obiektu wyznacza projektant na podstawie obliczeń hydraulicznych i karty konkretnego wpustu.
Jak obliczyć liczbę wpustów dachowych — wzór na spływ Q = ψ × A × q
Punktem wyjścia jest spływ wody z powierzchni. Norma PN-EN 12056-3 podaje go wzorem Q = r × A × C, gdzie natężenie deszczu wyraża się w litrach na sekundę na metr kwadratowy. W polskiej praktyce częściej pisze się to samo jako Q = ψ × A × q, z natężeniem w l/(s·ha).
- Q
- spływ z powierzchni, l/s
- ψ
- współczynnik spływu (0–1), dla dachu 0,8–1,0
- A
- powierzchnia odwadniana (rzut połaci), m²
- q
- miarodajne natężenie deszczu, l/(s·m²) = l/(s·ha) ÷ 10 000
Miarodajne natężenie 300 l/(s·ha) to 0,03 l/(s·m²) — hektar ma 10 000 m², więc dzielisz przez dziesięć tysięcy. Liczbę wpustów dostajesz, dzieląc spływ Q przez przepustowość jednego wpustu qw i zaokrąglając w górę. Do tego dokładasz warunek minimum: dwa punkty odwodnienia na połać dachu.
- n
- liczba wpustów, szt. (w górę, min. 2 na dach)
- qw
- przepustowość jednego wpustu, l/s
- Aw
- powierzchnia na 1 wpust, m²
Rur spustowych jest tyle, co wpustów — w układzie grawitacyjnym jeden pion odbiera wodę z jednego wpustu, a jego średnica odpowiada króćcowi wpustu (Ø75, Ø110 albo Ø125). Powierzchnia na jeden wpust to wygodny sprawdzian: jeśli wypada 150–200 m², jesteś zgodny z regułą kciuka dla dachów płaskich.
Ile wpustów na dach płaski 360 m² — przykład liczbowy krok po kroku
Weź dach płaski budynku: długość 24 m, szerokość 15 m, pokrycie z papy (ψ = 0,8), deszcz miarodajny 300 l/(s·ha), wpust Ø75 o przepustowości 4,0 l/s. To domyślne ustawienie kalkulatora.
- powierzchnia: 24 × 15 = 360 m²
- natężenie: 300 l/(s·ha) ÷ 10 000 = 0,03 l/(s·m²)
- powierzchnia zredukowana: 360 × 0,8 = 288 m²
- spływ: 288 × 0,03 = 8,6 l/s
- liczba wpustów: 8,6 ÷ 4,0 = 2,16 → w górę 3 wpusty
- zakup: 3 wpusty Ø75 i 3 rury spustowe Ø75, po ok. 167 m² na jeden wpust
Gdybyś na tym samym dachu dobrał wpusty Ø110 (11,2 l/s), hydraulicznie wystarczyłby jeden, ale i tak montujesz minimum dwa — jeden Ø110 „na papierze” obsłużyłby ponad 460 m², a realnie, przy bezpiecznym słupie wody, znacznie mniej. Przy natężeniu 600 l/(s·ha) spływ z tych samych 360 m² rośnie do 17,3 l/s, czyli już 5 wpustów Ø75.
Jak zmierzyć powierzchnię odwadnianą i podzielić dach na połacie
Mierz rzut poziomy połaci, nie pole działki. Dla dachu płaskiego to długość razy szerokość obrysu. Dla dachu spadzistego bierze się rzut na płaszczyznę poziomą, a nie długość po skosie — woda spływa z rzutu, więc stromy dach o tej samej podstawie zbiera tyle samo deszczu co płaski. Nachylenie zmienia współczynnik spływu, nie powierzchnię we wzorze.
Dach z kilkoma polami spadkowymi podziel na osobne połacie. Każde zagłębienie, koryto czy pole między dylatacjami traktuj jak oddzielną zlewnię z własnym minimum dwóch punktów odwodnienia. Policz spływ dla każdego pola w trybie „mam już m²” i zsumuj wpusty — jeśli woda nie przepłynie między połaciami, jeden duży wpust nie obsłuży sąsiedniego pola.
Dla utwardzonego terenu (podjazd, taras, podwórze) zmierz pole nawierzchni i wybierz jej współczynnik spływu. Nie łącz dachu z podwórzem w jednym obliczeniu — mają inne ψ i inne wpusty. Policz każdą powierzchnię osobno i dodaj wyniki.
Przepustowość wpustu i rury spustowej Ø75, Ø110, Ø125 — tabela l/s
Przepustowość wpustu i rury spustowej rośnie z średnicą. Do doboru liczby punktów przyjmuje się maksymalny przepływ rury spustowej przy wypełnieniu f = 0,33; korpusy wpustów producentów mają zbliżone wartości. Poniżej dane zebrane z tablic i kart technicznych.
| Średnica | Przepustowość | ~m² na 1 wpust* | Źródło |
|---|---|---|---|
| Ø75 (DN75) | 4,0 l/s | 167 | Valsir, tab. 6.6 (2021) |
| Ø90 (DN90) | 6,5 l/s | 271 | Valsir, tab. 6.6 (2021) |
| Ø110 (DN110) | 11,2 l/s | 467 | Valsir; wpust Wavin DN110 10,7 l/s |
| Ø125 (DN125) | 15,7 l/s | 654 | Valsir; wpust HL DrainBox DN125 12,2 l/s |
| Wpust uliczny / kratka | 10–20 l/s | ≤ 400 | Zalecenia GDDKiA (2019) |
*Kolumna „m² na 1 wpust” to wartość hydrauliczna przy 300 l/(s·ha) i ψ = 0,8. W praktyce dla dachu płaskiego trzyma się 150–200 m² na wpust, bo przy bezpiecznym słupie wody 3–5 cm wpust przyjmuje mniej niż maksimum z karty. Grubsze średnice stosuje się, by zejść z liczbą pionów, nie żeby jednym wpustem odwodnić pół dachu.
Miarodajne natężenie deszczu i współczynnik spływu ψ w obliczeniach
Dwie liczby decydują o spływie z metra dachu: miarodajne natężenie deszczu i współczynnik spływu. Natężenie w Polsce liczy się tradycyjnie od 300 l/(s·ha) (PN-92/B-01707), a norma PN-EN 12056-3 dopuszcza w tablicy 1 zakres 100–600 l/(s·ha) dobierany do danych opadowych. Współczynnik spływu mówi, jaka część opadu spływa z powierzchni.
| Powierzchnia | Współczynnik ψ | Źródło |
|---|---|---|
| Dach stromy (blacha, papa), > 15° | 1,0 | PN-92/B-01707 |
| Dach płaski, kryty papą, < 15° | 0,8 | PN-92/B-01707 |
| Dach żwirowy | 0,5 | PN-92/B-01707 |
| Dach zielony / ogród dachowy | 0,3 | PN-92/B-01707 |
| Nawierzchnia asfaltowa / betonowa | 0,85–0,90 | WR-D-71-1, tabl. 1.5 |
| Kostka brukowa ze spoinami | 0,75–0,85 | WR-D-71-1, tabl. 1.5 |
| Kostka bez zalanych spoin, tłuczeń | 0,25–0,60 | WR-D-71-1, tabl. 1.5 |
| Trawnik, ogród, teren zielony | 0,00–0,30 | WR-D-71-1, tabl. 1.5 |
Domyślne 300 l/(s·ha) i ψ = 0,8 to bezpieczny, typowy zestaw dla dachu papowego. Dla zlewni mieszanej (dach + podjazd) liczy się zastępczy współczynnik jako średnią ważoną powierzchniami — prościej jednak policzyć każdą powierzchnię osobno.
Minimum dwa wpusty, przelew awaryjny i wpusty uliczne na podwórzu
Minimum dwa punkty odwodnienia na połać. Każda płaska połać dachu powinna mieć co najmniej jeden wpust główny w najniższym punkcie i jeden przelew awaryjny umieszczony minimum 50 mm nad powierzchnią, albo po prostu dwa wpusty. Dlatego kalkulator dla dachu nigdy nie zejdzie poniżej dwóch, nawet jeśli hydraulicznie starczyłby jeden.
Zatkany wpust to obciążona konstrukcja. Pojedynczy wpust zapchany liśćmi zamienia dach w zbiornik, a każde 10 cm stojącej wody to około 100 kg na metr kwadratowy stropu. Drugi wpust lub przelew jest tanim zabezpieczeniem. Wpusty proste dobiera się parami właśnie ze względów bezpieczeństwa.
Rozstaw i lokalizacja. Odległość między wpustami dachowymi nie powinna przekraczać 20 m (część wytycznych dopuszcza 25 m), a kołnierz wpustu trzyma się 0,3–1 m od attyki i ścian, gdzie zalega śnieg. Liczba z kalkulatora to punkt wyjścia — dokładne rozmieszczenie wynika ze spadków połaci.
Wpusty uliczne i kratki na podwórzu. Dla nawierzchni utwardzonych przyjmuje się, że jeden wpust deszczowy obsługuje maksymalnie około 400 m² zlewni (rozporządzenie dopuszcza 800 m²), przy przepustowości 10–20 l/s i spadku nawierzchni min. 0,4%. Podjazd czy podwórze do 200 m² obsłuży jeden wpust; przy większych placach albo wyraźnym obniżeniu daje się dwa–trzy wpusty w rzędzie.
Co zniekształca wynik kalkulatora wpustów i kiedy karta zawyża l/s
Karta podaje maksimum, nie wartość bezpieczną. Przepustowość „15 l/s” to przepływ przy dużym słupie wody nad wpustem. Norma PN-EN 1253-2 podaje wydajność w funkcji spiętrzenia; przy bezpiecznych 3–5 cm ten sam wpust przyjmuje często o połowę mniej. Do obliczeń bierz wartość dla realnego słupa, nie liczbę reklamową.
Powierzchnia dachu to nie pole działki. Do wzoru wchodzi wyłącznie rzut połaci. Wklejenie metrażu posesji z ogłoszenia zawyża spływ wielokrotnie. Podobnie odwrotnie: licząc dach spadzisty po długości skosu zamiast po rzucie, przeszacujesz powierzchnię.
Jednostki natężenia deszczu. 300 l/(s·ha) to 0,03 l/(s·m²). Wpisanie 0,03 w polu „l/(s·ha)” daje spływ dziesięć tysięcy razy za mały. Kalkulator ostrzega, gdy natężenie spada poniżej 50 l/(s·ha), bo to klasyczna pomyłka jednostek.
Współczynnik spływu. Dach zielony (ψ 0,3) odprowadza wielokrotnie mniej wody niż papa (0,8), bo część opadu zatrzymuje substrat. Przyjęcie 1,0 dla dachu zielonego przewymiaruje odwodnienie; przyjęcie 0,3 dla papy — niedoszacuje. Ustaw właściwą powierzchnię.
System podciśnieniowy to inna bajka. Wpusty podciśnieniowe (syfonowe) pracują z pełnym przekrojem rury i obsługują dużo większe powierzchnie mniejszą liczbą punktów. Ten kalkulator dotyczy odwodnienia grawitacyjnego — dla systemu podciśnieniowego liczbę wpustów podaje dobór producenta.
Założenia i ograniczenia: czego kalkulator wpustów dachowych nie liczy
- Kalkulator dotyczy odwodnienia grawitacyjnego, nie systemów podciśnieniowych (syfonowych).
- Przyjmuje jedną rurę spustową na jeden wpust; łączenie kilku wpustów jednym pionem wymaga osobnego doboru średnicy.
- Nie projektuje rozmieszczenia wpustów ani spadków połaci — podaje liczbę i powierzchnię na wpust.
- Przepustowość wpustu wpisujesz z karty producenta; wartości domyślne to przepływy rur spustowych, nie gwarancja dla każdego korpusu.
- Nie liczy przelewów awaryjnych ani ich wymiarów — zakłada tylko ich obecność w minimum dwóch punktach.
- Wynik jest szacunkiem do wyceny. Projekt instalacji deszczowej wykonuje uprawniony projektant.
Źródła, norma PN-EN 12056-3 i data weryfikacji danych o wpustach
- PN-EN 12056-3:2002 Systemy kanalizacji grawitacyjnej wewnątrz budynków, cz. 3: przewody deszczowe — wzór Q = r × A × C, tabl. 1 natężeń 100–600 l/(s·ha).
- PN-92/B-01707 (wycofana, wciąż stosowana) — minimalne natężenie 300 l/(s·ha), współczynniki spływu dachów 0,3 / 0,5 / 0,8 / 1,0.
- PN-EN 1253-2:2015 — wydajność wpustu dachowego w funkcji spiętrzenia słupa wody; maksimum ≠ wartość bezpieczna.
- Valsir, Projektowanie systemów odprowadzania wód deszczowych (2021) — tab. 6.6: DN75 4,0 / DN90 6,5 / DN110 11,2 / DN125 15,7 l/s.
- Wavin, katalog wpustów grawitacyjnych — DN110 10,7 l/s, DN125 14,1 l/s; oraz karty HL DrainBox (DN75 8,6 / DN110 8,7 / DN125 12,2 l/s).
- RynekInstalacyjny — Odprowadzanie wody z dachów płaskich i „Systemy awaryjne”: min. 1 wpust + przelew, odległość wpustów 20 m.
- Zalecenia projektowania odwodnienia parkingów i MOP (GDDKiA, 2019) — 400 m² (maks. 800) na wpust, przepustowość 10–20 l/s.
- GDDKiA / WR-D-71-1 — tablica współczynników spływu ψ dla nawierzchni i dachów.
- Ostatnia weryfikacja liczb: sierpień 2026. Przepustowość konkretnego wpustu sprawdź w karcie producenta dla wybranego słupa wody.
Najczęstsze pytania: ile wpustów dachowych na m² i jaka średnica
Ile wpustów dachowych na dach płaski 360 m²?
Przy dachu papowym (współczynnik spływu ψ = 0,8) i miarodajnym natężeniu deszczu 300 l/(s·ha), czyli 0,03 l/(s·m²), spływ wynosi 0,8 × 360 × 0,03 = 8,6 l/s. Wpust Ø75 przyjmuje 4,0 l/s, więc 8,6 ÷ 4,0 = 2,16, co po zaokrągleniu w górę daje 3 wpusty i 3 rury spustowe Ø75. To domyślne ustawienie kalkulatora.
Jeden wpust obsługuje wtedy około 167 m² połaci — mieści się to w praktycznej regule „1 wpust na 150–200 m² dachu płaskiego”. Gdybyś dobrał grubsze Ø110 (11,2 l/s), hydraulicznie wystarczyłby jeden wpust, ale i tak montujesz minimum dwa: drugi ratuje strop, gdy pierwszy zatka się liśćmi.
Ile wpustów na 1 m² albo na 100 m² dachu?
Wpustów nie liczy się „na metr”, tylko z całkowitego spływu z połaci. Praktyczna reguła to 1 wpust na 150–200 m² dachu płaskiego, czyli na 100 m² wypada mniej niż jeden wpust — ale i tak każda połać ma mieć minimum dwa punkty odwodnienia. Dopiero od kilkuset metrów kwadratowych liczba wpustów rośnie proporcjonalnie do powierzchni.
Reguła 150–200 m² bierze się z rachunku: przy 300 l/(s·ha) i ψ = 0,8 wpust Ø75 o przepustowości 4,0 l/s obsługuje 4,0 ÷ (0,03 × 0,8) ≈ 167 m². Grubszy wpust obsłużyłby więcej, ale przy bezpiecznym słupie wody 3–5 cm realna przepustowość jest niższa niż maksymalna z karty, dlatego projektanci trzymają się właśnie 150–200 m².
Jak obliczyć liczbę wpustów dachowych — jaki wzór?
Najpierw spływ z dachu: Q = ψ × A × q, gdzie ψ to współczynnik spływu (0,8–1,0 dla dachu), A powierzchnia rzutu połaci w m², a q miarodajne natężenie deszczu przeliczone na l/(s·m²). Wartość 300 l/(s·ha) dzielisz przez 10 000 i masz 0,03 l/(s·m²). Liczbę wpustów wyznaczasz, dzieląc Q przez przepustowość jednego wpustu i zaokrąglając w górę.
Do liczby hydraulicznej dokładasz warunek minimum: co najmniej dwa wpusty na połać albo jeden wpust i jeden przelew awaryjny. Kalkulator liczy to wszystko naraz i podaje też liczbę rur spustowych (jedna na wpust) oraz powierzchnię przypadającą na jeden wpust — łatwo wtedy sprawdzić, czy mieścisz się w regule 150–200 m².
Jaka przepustowość wpustu dachowego Ø75, Ø110 i Ø125?
Dla doboru liczby punktów odwodnienia przyjmuje się maksymalny przepływ rury spustowej: Ø75 to 4,0 l/s, Ø90 — 6,5 l/s, Ø110 — 11,2 l/s, a Ø125 — 15,7 l/s (tablica producenta przy wypełnieniu f = 0,33). Same korpusy wpustów mają zbliżone wartości: wpust dachu płaskiego Ø110 z kołnierzem bitumicznym podaje około 10,7 l/s, a Ø125 około 14,1 l/s.
Uwaga: te wartości to przepustowość przy określonym słupie wody wg normy PN-EN 1253-2. Maksymalna liczba pojawia się przy wysokim, w praktyce niebezpiecznym spiętrzeniu; przy bezpiecznym słupie 3–5 cm wpust przyjmuje wyraźnie mniej. Dlatego kartę czytaj razem z wysokością spiętrzenia, a nie tylko po jednej liczbie „l/s”.
Ile to jest 300 l/(s·ha) na metr kwadratowy?
Hektar to 10 000 m², więc 300 l/(s·ha) dzielisz przez 10 000 i wychodzi 0,03 l/(s·m²). To właśnie wartość, którą wpisuje się bezpośrednio do wzoru Q = ψ × A × q. Norma PN-92/B-01707 traktowała 300 l/(s·ha) jako minimum miarodajnego natężenia deszczu i mimo wycofania normy liczba ta pozostała w Polsce standardem projektowym.
Nowsza norma PN-EN 12056-3 podaje w tablicy 1 zakres 100–600 l/(s·ha) i każe dobierać wartość z danych opadowych dla lokalizacji. Jeśli wpiszesz w kalkulatorze 0,03 zamiast 300, dostaniesz absurdalnie mały spływ — dlatego narzędzie ostrzega, gdy natężenie spada poniżej 50 l/(s·ha), bo to typowa pomyłka jednostek.
Czy wystarczy jeden wpust na mały dach?
Hydraulicznie na dach do ok. 150 m² często starczyłby jeden wpust o dużej średnicy, ale przepisy i praktyka mówią inaczej: każda połać dachu płaskiego powinna mieć co najmniej jeden wpust główny w najniższym punkcie i jeden przelew awaryjny (min. 50 mm nad powierzchnią) albo po prostu dwa wpusty. Kalkulator dlatego nigdy nie zejdzie poniżej dwóch punktów dla dachu.
Powód jest prosty: pojedynczy wpust zatkany liśćmi zamienia dach w basen, a każde 10 cm stojącej wody to 100 kg obciążenia na metr kwadratowy stropu. Drugi wpust albo przelew jest tanim zabezpieczeniem konstrukcji. Na terenie utwardzonym (podjazd, podwórze) minimum jest łagodniejsze — tam decyduje powierzchnia przypadająca na jeden wpust.
Co ile metrów rozmieszcza się wpusty dachowe?
Maksymalna odległość między dwoma wpustami dachowymi nie powinna przekraczać 20 m (część wytycznych dopuszcza 25 m), a wpust powinien leżeć w najniższym punkcie każdego zagłębienia i w odległości co najmniej 0,3–1 m od attyki i ścian, gdzie zalega śnieg. Sama liczba wpustów z kalkulatora to punkt wyjścia — rozmieszczenie wynika ze spadków połaci.
Jeśli dach dzieli się na osobne pola spadkowe (koryta, dylatacje), każde traktuj jak oddzielną połać z własnym minimum dwóch punktów odwodnienia. Policz spływ dla każdego pola osobno w trybie „mam już m²” i zsumuj wpusty — inaczej niedoszacujesz punktów tam, gdzie woda i tak nie przepłynie między połaciami.
Ile wpustów ulicznych i kratek ściekowych na podjazd lub podwórze?
Dla nawierzchni utwardzonych przyjmuje się, że jeden wpust deszczowy (kratka ściekowa) obsługuje maksymalnie około 400 m² zlewni, a rozporządzenie dopuszcza do 800 m². Podjazd 60 m² czy podwórze 200 m² obsłuży więc jeden wpust uliczny o przepustowości 10–20 l/s, byle w najniższym punkcie i z prawidłowym spadkiem nawierzchni min. 0,4%.
Przy większych placach lub przy wyraźnym obniżeniu niwelety stosuje się dwa–trzy wpusty w rzędzie, a dodatkowy wpust warto dać 5–10 m przed najniższym punktem, żeby nie cała woda spływała do jednej kratki. Współczynnik spływu dla kostki brukowej ze spoinami to około 0,8, a dla asfaltu i betonu 0,9 — ustaw go w kalkulatorze przed obliczeniem.
Jaki współczynnik spływu ψ przyjąć dla dachu i nawierzchni?
Dla dachu papowego o nachyleniu poniżej 15° przyjmuje się ψ = 0,8, dla dachu stromego (blacha, papa) powyżej 15° — 1,0, dla dachu żwirowego 0,5, a dla dachu zielonego 0,3. To wartości z wycofanej, ale wciąż stosowanej normy PN-92/B-01707. Nowsza PN-EN 12056-3 zostawia dobór ψ projektantowi i lokalnym wytycznym.
Dla powierzchni utwardzonych tablice drogowe (WR-D-71-1) podają: dachy szczelne 0,90–0,95, asfalt i beton 0,85–0,90, kostka brukowa ze spoinami 0,75–0,85, kostka bez zalanych spoin i tłuczeń 0,25–0,60, a tereny zielone 0,00–0,30. Im szczelniejsza i bardziej stroma powierzchnia, tym wyższy współczynnik i więcej wody do odprowadzenia.
Ile rur spustowych potrzeba przy tylu wpustach?
W układzie grawitacyjnym przyjmuje się jedną rurę spustową (pion) na jeden wpust, a jej średnica jest zwykle taka sama jak króćca wpustu — Ø75, Ø110 albo Ø125. Dlatego w domyślnym przykładzie 3 wpusty Ø75 oznaczają 3 rury spustowe Ø75. Kalkulator podaje liczbę rur równą liczbie wpustów.
Kilka wpustów można łączyć jednym pionem zbiorczym, ale wtedy jego średnicę dobiera się na sumaryczny przepływ, a obliczenia hydrauliczne prowadzi projektant. Dla domu i mniejszych obiektów prostsze i bezpieczniejsze jest odprowadzenie każdego wpustu osobnym pionem — mniejsze ryzyko, że zatkanie jednego przewodu wyłączy całe odwodnienie.
Czy liczyć powierzchnię dachu czy powierzchnię działki?
Do wzoru wchodzi wyłącznie powierzchnia rzutu połaci dachu, a nie pole działki. Wpusty odwadniają dach, więc metraż posesji z ogłoszenia jest tu bez znaczenia. Zmierz rzut poziomy połaci: dla dachu płaskiego to po prostu długość razy szerokość obrysu, dla dachu spadzistego — rzut na płaszczyznę poziomą, nie długość po skosie.
Jeśli chcesz policzyć odwodnienie utwardzonego terenu (podjazd, taras, podwórze), przełącz się na powierzchnię tej nawierzchni i dobierz jej współczynnik spływu. Nie sumuj dachu z podwórzem w jednym obliczeniu, bo mają inne ψ i inne wpusty — policz każdą powierzchnię osobno i dodaj wyniki.
Dlaczego karta wpustu podaje 15 l/s, a projektant liczy mniej?
Bo przepustowość z karty to wartość maksymalna, osiągana przy dużym słupie wody nad wpustem — a taki słup na dachu jest niebezpieczny dla konstrukcji. Norma PN-EN 1253-2 podaje wydajność wpustu w funkcji wysokości spiętrzenia; przy bezpiecznych 3–5 cm ten sam wpust przyjmuje często o połowę mniej niż jego liczba „katalogowa”.
Dlatego reguła 1 wpust na 150–200 m², choć wygląda ostrożnie wobec hydrauliki (jeden Ø110 „na papierze” obsłużyłby ponad 400 m²), jest w praktyce trafna: uwzględnia realny słup wody, zapas na częściowe zatkanie kratki liśćmi i nierówności spadków. W kalkulatorze możesz wpisać własną, obniżoną przepustowość z karty dla wybranego spiętrzenia.
Kalkulatory pokrewne: odwodnienie liniowe, rury spustowe i rynny
Ten sam deszcz zejdzie też rynną ze ściany i korytkiem przy wjeździe. Rynny i rury spustowe policzysz w kalkulatorze rynien, a korytko na podjeździe — w kalkulatorze odwodnienia liniowego.
Opaskę wokół ławy, z rurą i żwirem, liczysz w kalkulatorze drenażu i kalkulatorze rury drenarskiej — to grunt przy fundamencie, nie dach. Wpusty w kostce i na dachu liczysz w tym panelu: zmień powierzchnię i typ wpustu.